Bir bölümün zor olup olmadığına kimse bakıp karar vermez. Zorluk ölçülür ve her bölüm, perdesinin bandına oturmak zorundadır — oturmuyorsa depoya giremez.
Dört metrik
Her bölüm, oyunun kendi çözücüsüyle baştan sona çözülür ve dört sayı çıkarılır:
- Asgari hamle sayısı. Bölümün
pardeğeri budur ve elle yazılmaz. - Durum uzayı. Bölümde erişilebilir farklı durum sayısı; bulmacanın gerçek boyutu.
- Tuzak-durum oranı. Geri dönüşsüz hataya düşen durumların oranı.
- Çözüm çeşitliliği. Asgari + 2 hamle içinde kaç farklı çözüm var.
Bantlar
Her perde bu dört sayı için bir banda oturur:
| Perde | Asgari hamle | Durum uzayı | Tuzak-durum | Çözüm çeşitliliği |
|---|---|---|---|---|
| I | 6–14 | < 5.000 | ≤ %0 | ≥ 3 |
| II | 10–22 | < 50.000 | ≤ %10 | ≥ 2 |
| III | 14–30 | < 400.000 | ≤ %20 | ≥ 1 |
Bu tablo, bölüm doğrulayıcısının CI'da uyguladığı tablonun ta kendisidir — okuyucuya gösterilen bant ile makinenin denetlediği bant ayrı olamaz.
Bölümlerin gerçekte nerede durduğunu Perdeler sayfasındaki tablodan okuyabilirsin; oradaki değerler de katalogdan gelir.
Tuzak-durum neden yavaş açılıyor
Geri dönüşsüz hata, oyuncunun farkında olmadan çözümü kaybetmesidir: bir kapıyı yanlış zamanda açmak, parayı yanlış geçide harcamak, bir üyeyi kurtarılamayacak bir köşeye sokmak.
Perde 1'de bu oran neredeyse sıfırdır çünkü oyuncu henüz kuralları öğreniyor. Perde 3'te %20'ye kadar çıkar — ama orada da bedeli bir tıklamadır, çünkü geri alma sınırsızdır. Tuzak durum oyuncuyu cezalandırmaz; onu dikkatli olmaya davet eder.
Çözüm çeşitliliği neden azalıyor
Perde 1'de asgariye yakın en az üç farklı çözüm istenir: yeni oyuncu kendi yolunu bulabilmelidir. Perde 3'te bir tane yeterlidir, çünkü artık aranan şey "bir yol" değil doğru yoldur.
Bu, Usta yıldızının neden perde 3'te zorlaştığının da açıklaması.